2015, alweer een jaar van klimaatrecords

2015 was het warmste jaar sinds de tweede helft van de 19e eeuw. Ook het zeeniveau en de CO2-uitstoot braken (twijfelachtige) records. Deze en andere vaststellingen worden beschreven in het rapport ‘State of the Climate’, gepubliceerd door de American Meteorological Society.

Het jaarlijkse rapport geeft een gedetailleerde weergave van meetresultaten en trends met betrekking tot (de verandering van) het klimaat. Indicatoren die gemonitord worden zijn bijvoorbeeld de verschillende types broeikasgassen, het zeepeil, de omvang van het zee-ijs, en de temperatuur van lucht, oceanen en land.

In vogelvlucht... In 2015 kende Chili zijn warmste junimaand ooit gemeten, ging de bevolking van Puerto Rico gebukt onder een strenge waterrantsoenering, kregen delen van Ethiopië te maken met zeer extreme droogte, was er voor het eerst een orkaan in Jemen, werd India geteisterd door een dodelijke hittegolf, en viel er in Marrakesh 16 keer meer regen in augustus dan gemiddeld tijdens de andere maanden.

In 2015 was El Niño toe aan een van zijn hevigste edities sinds 1950. Dit is een natuurlijk weerfenomeen dat in sommige jaren ontstaat doordat in de oostelijke Stille Oceaan (langs de evenaar) een sterke opwarming van normaal koel zeewater tot stand komt. Dit heeft effecten voor het weer in grote delen van de wereld. De hevige El Niño van 2015 vergrootte de normaal gesproken ‘trage’ langetermijneffecten van de klimaatverandering.

Enkele feiten:

  • De gemiddelde temperatuur in 2015 was 0.42° à 0.46°C warmer dan de gemiddelde temperatuur tussen 1981 en 2010. Het vorige record voor de temperatuurstijging dateert van 2014.
  • De gemiddelde oppervlaktetemperatuur van het zeewater lag 0.33° à 0.39°C hoger dan gemiddeld. Het vorige record dateert van 2014.
  • Het zeepeil lag in 2015 70mm hoger dan in 1993, toen de eerste satellietmetingen werden genoteerd.
  • Er waren gemiddeld meer tropische cyclonen dan in de periode tussen 1981 en 2010. Er werden voornamelijk meer stormen geteld in de oostelijke en centrale Stille Oceaan. In de Noord-Atlantische Ocean werden er minder geteld, een trend die zich ook aftekende in 2013 en 2014.
  • De oppervlakte van het poolijs was in februari 2015 het kleinst sinds het begin van de satellietmetingen in 1979.
  • De neerslagvariabiliteit werd groter. Er was een abnormaal regenseizoen met veel overstromingen. Anderzijds waren er meer gebieden die te kampen hadden met ernstige droogte: 8% in 2014, 14% in 2015.

Het rapport kan je hier lezen.

 

  • Artikel: Dries Moorthamers